Czy tylko instalacji przyłącza gazowego? W interpretacji indywidualnej z dnia 5 lutego 2021 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.905.2020.2.SR. dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował, że podatnik w swoim rozliczeniu PIT może odliczyć koszty poniesione z tytułu budowy przyłącza gazowego, korzystając z ulgi termomodernizacyjnej. Opłata za nośnik ciepła - wody dostarczonej do napełniania i uzupełniania jej ubytków w instalacjach odbiorczych lub niezwróconych skroplin - stanowi iloczyn ilości nośnika zużytego przez odbiorcę wyrażonej w metrach sześciennych lub tonach oraz ceny jednostkowej nośnika wyrażonej odpowiednio w złotych za metr sześcienny. 6. Okres rozliczeniowy – przedział czasu przyjęty do rozliczenia energii cieplnej na potrzeby c.o. i c.w.u. obejmujący okres od 1 października danego roku do 30 września roku następnego tj. pełne 12 m-cy. § 3 1. Za powierzchnię ogrzewaną lokali mieszkalnych uważa się całkowitą powierzchnię użytkową lokalu. Najczęściej regulaminy przewidują dwa systemy rozliczania kosztów ciepła: indywidualny oraz ryczałtowy. Brak urządzeń pomiarowych w lokalu jest równoznaczny z rozliczaniem ryczałtowym. Reklamacje służą kwestionowaniu informacji o wysokości opłat za korzystanie z usług wodnych naliczanych przez Wody Polskie. Ta stosunkowo nowa instytucja – została wprowadzona ustawą – Prawo wodne z 20 lipca 2017 r. (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 310; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 875; dalej: p.w.) i na dodatek zmodyfikowana nowelą z 20 Odszkodowanie czy bonifikata za brak ogrzewania? Ciepło dostarczane jest na podstawie umowy z dostawcą ciepła, a ta oparta jest o prawo energetyczne. Prawo energetyczne zawiera zapisy mówiące o tym, jakie standardy jakościowe musi spełnić dostawca i operator przesyłu. Jeśli takie reguły nie są spełnione, masz prawo do bonifikaty. . Deklaracje dot. źródeł ciepła i spalania paliw. Od 1 lipca 2021 r. każdy właściciel lub zarządca budynku będzie zobowiązany do złożenia w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB) deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i spalania paliw. Jak złożyć deklarację? Jakie informacje trzeba ująć w deklaracji? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań dot. deklaracji i CEEB udzielił Główny Urząd Nadzoru Budowlanego. Jak można złożyć deklaracje do CEEB? Deklaracje będzie można składać od 1 lipca 2021 r.: 1) w formie elektronicznej, czyli przez internet – jest to najszybszy i najwygodniejszy sposób. Oprócz tego, że umożliwia to oszczędność czasu i pieniędzy, niewątpliwą zaletą jest to, że deklarację można złożyć nie wychodząc z domu. Zachęcamy wszystkich do korzystania z elektronicznego sposobu składania deklaracji. 2) w formie papierowej - wypełniony dokument można będzie wysłać listem albo złożyć osobiście we właściwym Urzędzie (zgodnie z lokalizacją budynku). Deklaracje będzie można składać za pośrednictwem systemu teleinformatycznego CEEB. Składanie deklaracji będzie wdrażane zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa, korzystając w szczególności z Profilu Zaufanego (bezpośrednie połączenie do systemu Węzła Krajowego). Profil zaufany w ramach Węzła krajowego jako sposób uwierzytelniania jest obecnie systemem w pełni działającym i wykorzystywanym przez instytucje oraz obywateli. Niezależnie od Profilu Zaufanego Węzeł Krajowy umożliwia korzystanie z dowodu osobistego z warstwą elektroniczną. Jakie informacje zawiera deklaracja? Zgodnie z ustawą o termomodernizacji deklaracja zawiera takie informacje jak: 1) imię i nazwisko albo nazwę właściciela lub zarządcy budynku lub lokalu oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby; 2) adres nieruchomości, w obrębie której eksploatowane jest źródło ciepła lub źródło spalania paliw; 3) informacje o liczbie i rodzaju eksploatowanych w obrębie nieruchomości źródeł ciepła lub źródeł spalania paliw oraz o ich przeznaczeniu i wykorzystywanych w nich paliwach; 4) numer telefonu właściciela lub zarządcy (opcjonalnie); 5) adres e-mail (opcjonalnie). Kto i kiedy będzie sprawdzał zgodność ze stanem faktycznym wprowadzonych danych? Jakie sankcje są przewidziane za podanie do bazy błędnych informacji? Nie przewiduje się sankcji za błędne wprowadzenie danych, nie taka była bowiem intencja ustawodawcy. System został oparty na założeniu weryfikacji wprowadzanych danych przez osoby dokonujące inwentaryzacji budynku podczas niezależnych od siebie czynności. W deklaracji obywatel wskaże podstawowy zakres danych dotyczący jego budynku. Prawidłowość wprowadzonych danych zostanie następnie zweryfikowana, np. przez kominiarza przeprowadzającego przegląd komina, który potwierdzi to co zostało wskazane w deklaracji, uzupełni o dodatkowe dane lub dokona modyfikacji już tych istniejących. Co w przypadku kiedy właściciel domu ma dwa źródła ogrzewania, czy powinien w deklaracji podać oba? W deklaracji właściciel domu powinien zgłosić wszystkie źródła ogrzewania. Wskazuje on bowiem informacje o liczbie i rodzaju eksploatowanych w obrębie nieruchomości źródeł ciepła lub źródeł spalania paliw, o których mowa odpowiednio w art. 27a ust. 2 pkt 1 lit. a i c ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków oraz o ich przeznaczeniu i wykorzystywanych w nich paliwach. Jeśli jest np. dwóch właścicieli, deklaracje składa jeden z nich? W przypadku budynków/lokali, w których występuje współwłasność nieruchomości dochodzi do tzw. odpowiedzialności solidarnej. W przypadku złożenia deklaracji tylko przez jednego ze współwłaścicieli należy uznać spełnienie tego obowiązku odnoszącego się przecież do budynku. Brak jest również podstaw do karania tego współwłaściciela, który deklaracji nie złożył dla tego budynku. Co w przypadku gdy nie uregulowane jest prawo własności a budynek jest zamieszkiwany - właściciele nie żyją kto składa deklarację? Brak zobowiązanego do złożenia deklaracji. Jak będzie kontrolowany sposób ogrzewania podany w deklaracji? Zgodnie z zaprojektowanymi regulacjami przewiduje się mechanizmy kontroli i weryfikacji wskazywanych w deklaracji danych, w tym podawanego sposobu ogrzewania. Będzie to miało miejsce w trakcie czynności dokonywanych przez tzw. osoby uprawnione do wprowadzania danych i informacji do ewidencji, które dokonają inwentaryzacji budynku, a więc będą to: 1) przeprowadzający kontrolę, o której mowa w art. 379 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (określane dalej jako: POŚ) w zakresie: a) źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1 MW, niewymagającego pozwolenia, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 2 POŚ albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 POŚ; b) spełnienia wymagań określonych w uchwale, o której mowa w art. 96 ust. 1 POŚ; c) uiszczenia należnej opłaty za korzystanie ze środowiska, o której mowa w art. 284 ust. 1 POŚ. 2) przeprowadzający kontrolę, o której mowa w art. 9u ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w zakresie: a) gospodarowania odpadami komunalnymi; b) odprowadzania nieczystości ciekłych. 3) przeprowadzający kontrolę, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie emisji gazów i pyłów wprowadzanych do powietrza przez przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców; 4) przeprowadzający kontrolę przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych), o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane; 5) usuwający zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych, stosownie do przepisów wydanych na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. Na podstawie jakich dokumentów należy sprawdzić kiedy uruchomiono źródło ciepła w nowo powstałych budynkach? Na podstawie art. 54 oraz art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( z 2020 r. poz. 1333) nowo powstałe budynki należy zgłosić wnioskiem o zakończenie budowy lub zgodnie z art. 55 ww. ustawy uzyskać decyzję o pozwolenie na użytkowanie. Co oznacza, że dla nowo powstałych budynków należy złożyć wniosek o zakończenie budowy lub wniosek o wydanie decyzji o pozwolenie na użytkowanie budynku. Termin złożenia deklaracji dla nowo powstałych budynków to 14 dni od otrzymania ww. decyzji. W jakim terminie gmina powinna wprowadzić dane do ewidencji? Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wprowadza do ewidencji dane i informacje zawarte w deklaracji z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję w terminie 30 dni od dnia otrzymania deklaracji w postaci pisemnej w przypadku „nowo" powstałych budynków wyposażonych w źródła ciepła lub spalania paliw (art. 27g ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków). W przypadku „starych" źródeł ciepła lub spalania paliw, termin ten wynosi 6 miesięcy od dnia otrzymania deklaracji w postaci pisemnej. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wprowadza do centralnej ewidencji emisyjności budynków dane i informacje zawarte w deklaracji z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 28 października 2020 r. o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2127). Gdzie można znaleźć przepisy CEEB? Wszystkie regulacje dotyczące Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków zostały sformułowane i zdefiniowane w rozdziale 5a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Kary dla osób, które nie prześlą danych Wprowadzony obowiązek złożenia deklaracji o użytkowanych źródłach ciepła i spalania paliw stanowi niezwykle istotne rozwiązanie dla organów samorządowych. Przez złożone deklaracje zostaną zinwentaryzowane wszystkie źródła ciepła i spalania paliw, co w znaczący sposób ułatwi funkcjonowanie jednostek samorządu terytorialnego. Przepisy wprowadzające obowiązek złożenia deklaracji zostały wzmocnione przepisami sankcyjnymi, uwzględniającymi jednocześnie instytucję czynnego żalu. W art. 27h ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków wprowadza się sankcje karne, które mogą być nakładane w przypadku niezłożenia w ustawowym terminie ww. deklaracji. Za brak złożenia deklaracji będzie grozić grzywna, która jest wymierzana na zasadach ogólnych kodeksu wykroczeń. Jeżeli jednak zreflektujemy się, że nie złożyliśmy deklaracji zanim samorząd "poweźmie o tym informację", możemy uniknąć kary, przesyłając wymagane informacje do urzędu w ramach czynnego żalu. Ile czasu mam na złożenie wniosku, jeżeli mój dom został oddany do użytkowania (zostały w nim podłączone źródła ciepła/spalania paliw) przed 1 lipca 2021? Składanie deklaracji rozpocznie się 1 lipca 2021 r. od tego dnia właściciel/zarządca budynku, który już istnieje ma 12 miesięcy. Mój dom zostanie oddany do użytku po 1 lipca 2021 r,. wtedy też zostaną uruchomione w nim źródła ciepła/spalania paliw, ile mam czasu żeby złożyć deklarację? W przypadku nowego budynku, w którym zostało uruchomione źródło ciepła/spalania paliw termin na złożenie deklaracji wynosi 14 dni. Jestem zarządcą budynku, w którym jest kilka źródeł ciepła w różnych lokalach, ile mam złożyć deklaracji? Deklaracja przewiduje zgłoszenie wielu źródeł ciepła w obrębie jednego budynku. Wynajmuję mieszkanie w budynku wielorodzinnym, czy muszę złożyć deklarację? Najemca nie ma obowiązku zgłaszania źródeł ciepła, obowiązek ten nałożony jest na właściciela/zarządcę budynku. Gdzie znajdę klasę kotła? Klasa kotła znajduje się na tabliczce znamionowej umieszczonej z boku kotła albo w jego instrukcji obsługi. Mam mieszkanie w bloku, w którym jest zarządca. Czy muszę złożyć deklarację samodzielnie? Nie trzeba składać samodzielnie, zarządca zgłosi wspólne źródło ciepła. Natomiast jeżeli w lokalu jest indywidualne źródło ciepła np. kominek to taką deklarację trzeba złożyć samodzielnie. Gdzie znaleźć dane i informacje jakie dane gromadzone będą w ewidencji? Dane te są dostępne w projekcie Rozporządzenia w sprawie szczegółowych danych i informacji gromadzonych w centralnej ewidencji emisyjności budynków, który jest publicznie dostępny na stronie Sejmu RP (strona 431): Czy przewidziano finansowanie dla gmin w związku z Centralną Ewidencją Emisyjności Budynków? W ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków ( z 2021 r. poz. 554) nie przewidziano kwestii finansowania dodatkowego zatrudnienia pracowników na szczeblu gmin. Obowiązek inwentaryzacji budynków przez gminy wynika bezpośrednio z Programów Ochrony Powietrza. Zadaniem Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, w ramach tworzonej Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, jest dostarczenie narzędzia w postaci systemu teleinformatycznego, które te dane usystematyzuje oraz zgromadzi w jednym miejscu, aby w przyszłości w znaczący sposób ułatwić pracę jednostkom samorządowym. Aby osiągnąć cele projektu, obsłużyć zapotrzebowanie na inwentaryzację budynków oraz maksymalnie przyspieszyć i usprawnić jej realizację, GUNB zakłada dostarczenie do blisko 2500 gmin w Polsce oraz do Inspekcji Ochrony Środowiska - urządzeń mobilnych (tabletów) z dostępem do internetu oraz funkcją druku. Jaka jest rola gminy przy składaniu deklaracji? Deklaracje, które są złożone w formie papierowej urzędnik ma obowiązek wprowadzić do systemu. Urzędnik na wprowadzenie danych z deklaracji dostarczonej do urzędu w formie papierowej, dla budynków już istniejących ma 6 miesięcy. W przypadku nowo powstałych budynków, gdzie źródło ciepła zostało uruchomione po 1 lipca urzędnik ma na wprowadzenie danych z deklaracji papierowej do systemu 30 dni. Czy każdy pracownik urzędu może wprowadzać dane do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków? Do systemu będzie mógł wprowadzać dane tylko urzędnik uwierzytelniony przez administratora lokalnego, który otrzyma dostęp do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków. Jako gmina przeprowadziliśmy już inwentaryzację, czy mieszkańcy naszej gminy muszą ponownie złożyć deklarację?zwiń Tak, każdy właściciel/zarządca musi złożyć deklarację do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, nawet jeżeli wcześniej podlegał inwentaryzacji. Burmistrz w drodze decyzji może nałożyć karę administracyjną a nie karę grzywny. Na jakiej podstawie będzie wszczyne postępowanie? Nie wszczynamy postępowania administracyjnego. Właściwy organ (wójt, burmistrz, prezydent) prowadzi postepowanie mandatowe zgodnie z Kodeksem postępowania w sprawach o wykroczenie. W przypadku stwierdzenia wykroczenia określonego w art. 27h ust. 1, właściwy organ zobowiązany jest do dokonania czynności zgodnie z procedurą określoną w Kpsw. Orzekanie następuje w postępowaniu: zwyczajnym, przyspieszonym albo nakazowym. Orzekanie w postępowaniu zwyczajnym następuje wówczas, gdy brak jest podstaw do rozpoznania sprawy w postępowaniu przyspieszonym albo nakazowym. W wypadkach wskazanych w ustawie i na zasadach w niej określonych uprawniony organ może nałożyć grzywnę w drodze mandatu karnego. Należy pamiętać, że przepisy wprowadzające obowiązek złożenia deklaracji zostały wzmocnione przepisami sankcyjnymi, uwzględniającymi jednocześnie instytucję czynnego żalu. W art. 27h ust. 2 ustawy wprowadzono bowiem sankcje karne nakładane w przypadku niezłożenia w ustawowym terminie ww. deklaracji. Penalizując wymienione zachowanie, uznano, że będzie ono stanowić wykroczenie zagrożone karą grzywny. Wprowadzane rozwiązanie ma pełnić funkcję prewencyjną i dyscyplinującą obowiązanych do składania deklaracji, aczkolwiek nie ma na celu bezwarunkowego karania osób, które takiej deklaracji nie złożyły. Z uwagi na fakt, że właściciel lub zarządca budynku lub lokalu może nie dotrzymać terminu złożenia deklaracji, art. 27h ust. 2 projektu rozstrzyga, że niedotrzymanie tego terminu nie stanowi podstawy do automatycznego zastosowania sankcji karnych, które zostało tym samym uzależnione od powzięcia przez organ wiadomości o popełnieniu przedmiotowego wykroczenia. Z tego też względu wprowadzono możliwość zastosowania tzw. czynnego żalu w sytuacji, w której złożenie deklaracji miało w ogóle miejsce i nastąpiło przed dniem, w którym wójt, burmistrz lub prezydent miasta powziął wiadomość o popełnieniu wykroczenia. Co jeżeli w deklaracji są błędy, albo w ogóle nie została złożona? Prawidłowość wprowadzonych danych zostanie zweryfikowana, np. przez kominiarza przeprowadzającego przegląd komina, który potwierdzi to co zostało wskazane w deklaracji, uzupełni o dodatkowe dane lub dokona modyfikacji tych istniejących. Jednocześnie przepisy wprowadzające obowiązek złożenia deklaracji zostały wzmocnione przepisami sankcyjnymi, uwzględniającymi jednocześnie instytucję czynnego żalu. W art. 27h ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków wprowadza się sankcje karne, które mogą być nakładane w przypadku niezłożenia w ustawowym terminie ww. deklaracji. Za brak złożenia deklaracji będzie grozić grzywna, która jest wymierzana na zasadach ogólnych Kodeksu wykroczeń. Jeżeli jednak zreflektujemy się, i zanim gmina „poweźmie o tym informację" nawet po terminie zgłosimy swój budynek do Ewidencji, w ramach instytucji czynnego żalu możemy uniknąć kary. Zasady archiwizacji dokumentacji w postaci elektronicznej Wprowadzenie cyfryzacji procedur budowlanych nie zmienia obowiązujących zasad dotyczących sposobu postępowania z dokumentami elektronicznymi. Postępowanie zgodne z obowiązującymi przepisami umożliwia wdrożenie systemu informatycznego klasy EZD do zarządzania elektroniczną dokumentacją. Więcej informacji znajduje się na stronie Archiwum Dokumentów Elektronicznych Ulotka informacyjna GUNB dot. CEEB Źródło: Główny Urząd Nadzoru Budowlanego Podstawą prawną rozpatrywania reklamacji na gruncie prawa krajowego jest ustawa Prawo przewozowe oraz Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 24 lutego 2006 r. w sprawie ustalania stanu przesyłek oraz postępowania reklamacyjnego. Zgodnie z treścią zapisów prawa przewozowego, jeżeli jeszcze przed wydaniem odbiorcy przez przewoźnika przesyłki okaże się, że doznała ona ubytku lub uszkodzenia, przewoźnik ustala niezwłocznie protokolarnie stan przesyłki oraz okoliczności powstania szkody. Przewoźnik wykonuje wskazane wyżej czynności także na zgłoszone żądanie uprawnionego, jeżeli twierdzi on, że przesyłka uległa w transporcie lub jeszcze przed rozpoczęciem realizowania danego zadania przewozowego naruszeniu. Ustalenia protokolarne powinny być dokonane w obecności uprawnionego, a jeżeli wezwanie go nie jest możliwe albo nie zgłosi się on w wyznaczonym terminie, przewoźnik dokonuje ustaleń w obecności osób trzecich wezwanych do uczestniczenia tej czynności. Jeżeli po wydaniu przesyłki ujawniono ubytek lub uszkodzenie, którego obiektywnie nie można było z zewnątrz zauważyć przy dokonywanym odbiorze, przewoźnik ustala stan przesyłki na żądanie uprawnionego zgłoszone niezwłocznie po ujawnieniu szkody, nie później jednak niż w ciągu 7 dni od dnia odbioru przesyłki. Protokół dotyczący stanu przesyłki podpisują wszystkie osoby uczestniczące w ustaleniu stanu przesyłki. Dodatkowo w przypadku, w którym uprawniony nie zgadza się z treścią protokołu, ma on prawo do zamieszczenia w jego treści zastrzeżenia z uzasadnieniem opisującym powód zastrzeżeń. Natomiast jeżeli dojdzie do odmowy podpisania protokołu przez uprawnionego przewoźnik stwierdza na piśmie zaistniały fakt i opisuje przyczyny odmowy, ponadto niezależnie od powyższego uprawniony powinien otrzymać egzemplarz protokołu. Uprawniony powinien zawsze pamiętać, iż przyjęcie przesyłki bez zastrzeżeń spowoduje wygaśnięcie roszczeń, których można by było dochodzić z tytułu ubytku lub uszkodzenia, chyba że zaszły wskazane poniżej okoliczności: szkodę stwierdzono protokolarnie przed przyjęciem przesyłki przez odbiorcę, zaniechano takiego stwierdzenia z winy przewoźnika, ubytek lub uszkodzenie wynikło z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa przewoźnika, szkodę nie dającą się z zewnątrz zauważyć odbiorca stwierdził po przyjęciu przesyłki i w terminie 7 dni zażądał ustalenia jej stanu oraz udowodnił, że szkoda powstała w czasie między przyjęciem przesyłki do przewozu a jej wydaniem. Zgodnie z art. 75 Prawa przewozowego dochodzenie roszczeń od przewoźnika odbywa się zawsze w pierwszym rzędzie poprzez dokonanie zgłoszenia reklamacji. Warunki jakie powinna spełniać reklamacja określone zostały w rozporządzeniu Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 24 lutego 2006 r. w sprawie ustalania stanu przesyłek oraz postępowania reklamacyjnego. Zgodnie z wymogami tego aktu prawnego prawidłowo sporządzona reklamacja powinna zostać złożona w formie pisemnej i zawierać następujące elementy: datę sporządzenia reklamacji; imię i nazwisko (nazwę) i adres zamieszkania (siedzibę) przewoźnika; imię i nazwisko (nazwę) i adres zamieszkania (siedzibę) osoby składającej reklamację; tytuł oraz uzasadnienie reklamacji; kwotę roszczenia (oddzielnie dla każdego dokumentu przewozowego); wykaz załączonych dokumentów; podpis osoby uprawnionej do wniesienia reklamacji. Należy także mieć na uwadze to, że do reklamacji powinny być ponadto dołączone, stosownie do przedmiotu roszczenia, oryginały dokumentów dotyczących zawarcia umowy przewozu (w szczególności bilet na przejazd, list przewozowy, kwit bagażowy, dokumenty potwierdzające przyjęcie do przewozu rzeczy innych niż przesyłka) oraz kopie innych dokumentów związanych z rodzajem i wysokością roszczenia. Przewoźnik ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na reklamację w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma reklamacyjnego – jak zawsze należy brać pod uwagę to, że zazwyczaj o charakterze pisma decyduje jego treść, a nie tytuł. Jeżeli wniesiona do przewoźnika reklamacja nie spełnia wszystkich powyżej wskazanych warunków, wówczas to przewoźnik ma obowiązek wezwać reklamującego do usunięcia braków. Reklamujący musi to uczynić w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W takim przypadku za datę wniesienia reklamacji przyjmuje się dzień otrzymania przez przewoźnika uzupełnionej reklamacji. Bardzo ważnym jest to, że pozostawienie reklamacji bez odpowiedzi będzie potraktowane jako jej uznanie bez zastrzeżeń. Warto jeszcze wskazać, iż zgodnie z powoływanym powyżej rozporządzeniem, reklamację z tytułu przewozu przesyłki może złożyć w dwóch przypadkach: niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przewozu (najczęściej reklamacje będą tu dotyczyły szkód w przesyłce lub opóźnień w przewozie) otrzymania nieprawidłowo wystawionego wezwania do zapłaty (czyli takich, które co do zasady kwestionują istnienie zgłoszonego roszczenia przewoźnika) Natomiast w międzynarodowym transporcie drogowym, pomimo mniejszego formalizmu Konwencja CMR wymaga aby dowieziony towar był sprawdzony wspólnie przez odbiorcę i przewoźnika. Gdy podczas sprawdzania stanu przewożonej przesyłki przedstawiciel spedytora drogowego stwierdzi w obecności kierowcy realizującego dane zadanie przewozowe uszkodzenia w przesyłce, musi zgłosić przewoźnikowi zaistnienie tego faktu na piśmie, zgodnie z literalnym brzmieniem Konwencji: „w chwili dostawy, jeśli idzie o widoczne braki lub uszkodzenia, lub w siedem dni od daty dostawy, nie wliczając niedziel i dni świątecznych”. Biorąc pod uwagę jak tego typu sytuacja wygląda w praktyce można zauważyć, że uwagi zazwyczaj nanoszone są w treści listu przewozowego CMR, dodatkowo czasem także sporządza się protokół na formularzu posiadanym przez przewoźnika albo do spedytora. Przepisy wynikające z Konwencji nie wprowadzają, w odróżnieniu od przepisów prawa przewozowego, obligatoryjnego postępowania reklamacyjnego, jednakże nie uważam aby należało tą procedurą ignorować. Jest tak dlatego, że tak samo jak w prawie przewozowym Konwencja CMR, przy stosunkowo krótkich terminach przedawnienia, przewiduje instytucję zawieszenia biegu przedawnienia. Nietrudno zauważyć, że uregulowania Konwencji CMR dotyczące przedawnienia roszczeń przewozowych różnią się od obowiązujących uregulowań krajowych, a mianowicie bardzo ważna różnica polega na tym, że z chwilą przedawnia roszczenie takie w ogóle przestaje istnieć. W przypadku zaistnienia ewentualnego sporu ciężar dowodu wysłania reklamacji lub odpowiedzi na nią ciąży zawsze na tej osobie, która chce powołać się na wystąpienie tego faktu. Absolutnie zawsze należy pamiętać o prawidłowym udokumentowaniu procedury wysyłania i odbierania korespondencji – wydaje się być to rzeczą oczywistą, aczkolwiek dość często dochodzi do zaniedbań na tym gruncie. Wedle ugruntowanego stanowiska, dopuszczalnym jest aby reklamację i wezwanie do zapłaty traktować na gruncie Konwencji CMR w sposób równorzędny. Pogląd niniejszy znajduje aprobatę nie tylko wśród przedstawicieli nauki a także praktyki prawa przewozowego, lecz również został on wyrażony wprost w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2003 r. w sprawie o sygn. akt IV CK 264/2002, w którym to wyroku Sąd najwyższy stwierdził wprost, iż tak długo jak długo dokument wysłany przez osobę uprawnioną zawiera żądanie do spełnienia świadczeń wynikających z zawartej umowy międzynarodowego drogowego przewozu towarów, tak długo winien być traktowany jako dokument spełniający wymogi reklamacji w rozumieniu Konwencji CMR. Po analizie powyższego, na gruncie Konwencji CMR reklamacja odgrywa istotną rolę gdyż zawieszenie biegu przedawnienia polega na zatrzymaniu tego terminu przez czynność uprawnionego wierzyciela. A tą właśnie czynnością jest zgodnie z art. 32 Konwencji CMR złożenie pisemnej reklamacji. Skutecznie i prawidłowo wniesiona reklamacja zawiesza biegnące przedawnienie aż do dnia, w którym przewoźnik na piśmie ją odrzuci i zwróci załączone do niej dokumenty. Przez ten czas, aż do chwili odrzucenia reklamacji bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu co pozwala na uzyskanie większej ilości czasu na zajęcie się daną sprawą. Co istotne w Konwencji CMR nie określono w jakim czasie przewoźnik powinien rozpatrzyć reklamację. Art 30 Konwencji w kolejnych punktach stanowi jedynie, że: 1. Jeżeli odbiorca przyjął towar, nie sprawdziwszy wraz z przewoźnikiem jego stanu albo nie zgłosiwszy przewoźnikowi zastrzeżeń wskazujących ogólnie rodzaj braku lub uszkodzenia najpóźniej w chwili dostawy, jeśli idzie o widoczne braki lub uszkodzenia albo w siedem dni od daty dostawy, nie wliczając niedziel i dni świątecznych, jeśli idzie o braki lub uszkodzenia niewidoczne – domniemywa się, jeżeli nie ma dowodu przeciwnego, że otrzymał towar w stanie opisanym w liście przewozowym. Zastrzeżenia przewidziane wyżej powinny być dokonane na piśmie, jeśli idzie o braki lub uszkodzenia niewidoczne. 2. Jeżeli stan towaru został sprawdzony wspólnie przez odbiorcę i przewoźnika, dowód przeciwny wynikowi tego sprawdzenia nie może być przeprowadzony, chyba że chodzi o braki lub uszkodzenia niewidoczne i jeżeli odbiorca zgłosił przewoźnikowi pisemne zastrzeżenia w ciągu siedmiu dni od daty tego sprawdzenia, nie licząc niedziel i dni świątecznych. 3. Opóźnienie dostawy może stanowić podstawę do odszkodowania tylko wówczas, gdy zastrzeżenie zostało skierowane na piśmie w terminie 21 dni od dnia postawienia towaru do dyspozycji odbiorcy. 4. Dnia dostawy lub – zależnie od przypadku – dnia sprawdzenia towaru albo dnia jego postawienia do dyspozycji nie wlicza się do terminów przewidzianych w niniejszym artykule. 5. Przewoźnik i odbiorca powinni udzielać sobie wzajemnie wszelkich możliwych ułatwień przy dokonywaniu potrzebnych sprawdzeń i ustaleń. Patrząc na uregulowania zawarte w Konwencji można zauważyć, że brak odpowiedniej i formalnej reakcji przewoźnika nie uznającego roszczeń uprawnionego może doprowadzić do sytuacji, w której zawieszenie przedawnienia będzie trwało przez wiele lat. Zatem bezwzględnym interesem przewoźników musi być odpowiednie ustosunkowywanie się do otrzymywanych reklamacji. Należy zwracać uwagę na wymagania formalne tj. reklamacja powinna być wniesiona do przewoźnika w formie pisemnej wraz z dokumentami potwierdzającymi legitymację prawną uprawnionego zgłaszającego roszczenie – brak wskazanych wyżej dokumentów może czynić czynność uprawnionego nieskuteczną. Reklamacja musi być ponadto wniesiona przez osobę uprawnioną i to przed upływem terminu przedawnienia, pod wskazanym powyżej rygorem. W piśmiennictwie można spotkać się z tezą, iż wymóg pisemności spełniać będzie także reklamacja wniesiona za pomocą faksu. Przy obliczaniu ewentualnego biegu terminów koniecznym jest zwrócenie uwagi na to, że wznowienie zawieszonego terminu przedawnienia następuje w dniu następującym po dniu, w którym dokonano doręczenia pisma odrzucającego reklamację. Przy czym warto wskazać, że nie chodzi tu o dzień nadania na poczcie pisma dotyczącego odrzuceniu reklamacji, lecz dzień faktycznego doręczenia go uprawnionemu. W celu uniknięcia niepotrzebnych dodatkowych problemów najlepszym rozwiązaniem będzie odrzucanie otrzymanych reklamacji listem lub przesyłką za potwierdzeniem odbioru, w którym będzie wskazany dzień doręczenia. Korzystając z dobrodziejstw przepisów odnoszących się do instytucji zawieszenia przedawnienia na gruncie Konwencji CMR, należy pamiętać, że uregulowanie te dotyczą wyłącznie uprawnionych posiadających roszczenia do przewoźników. Wniesienie reklamacji przez samego przewoźnika nie będzie skutkowało tym, że dojdzie di zawieszenia biegu terminu przedawnienia oszczeń o zapłatę należnego frachtu, jest tak ponieważ art. 32 Konwencji CMR dotyczy jedynie reklamacjach kierowanych przez uprawnionego do przewoźnika, a nie ma zastosowania do reklamacji wystosowywanych przez przewoźnika. Zwrot VAT na materiały budowlane Jeśli kupiłeś wadliwe materiały budowlane lub wykończeniowe, masz prawo złożyć reklamację i domagać się produktu bez wad. Pamiętaj, że przysługuje ci rękojmia i gwarancja. To ty wybierasz, z którego uprawnienia skorzystać - z rękojmi czy z gwarancji. Podpowiadamy, jak złożyć reklamację w obu sytuacjach. Jeżeli sprzedawca lub producent uchyla się od odpowiedzialności za wady sprzedanego produktu, warto wykorzystać wszystkie dostępne sposoby ochrony własnych interesów. W artykule omawiamy uprawnienia przysługujące konsumentom, czyli osobom fizycznym dokonującym zakupu - niezwiązanego bezpośrednio z ich działalnością gospodarczą lub zawodową - od przedsiębiorcy. Rękojmia - kiedy za materiały budowlane odpowiada ich sprzedawca Zacznijmy od tego, że nabyte materiały trzeba dokładnie obejrzeć jeszcze przed ich wbudowaniem lub zamontowaniem i - w razie widocznych wad - jak najszybciej zgłosić reklamację. W przeciwnym razie dochodzenie roszczeń może być znacznie trudniejsze. Jest to szczególnie istotne wtedy, gdy sami kupujemy daną rzecz lub nawet samodzielnie ją montujemy. Gdy przekażemy kupione przez nas materiały wykonawcy, to on powinien je obejrzeć i ocenić okiem profesjonalisty, czy nadają się do zastosowania. W obu tych sytuacjach za wady rzeczy odpowiada z tytułu rękojmi sprzedawca, ale – uwaga! - może on częściowo uniknąć odpowiedzialności, jeśli wykaże, że wady były na tyle widoczne, że produkt w ogóle nie powinien być montowany. Jeżeli materiały budowlane dostarczył umówiony wykonawca, to on odpowiada wobec inwestora za jakość zarówno robót, jak i użytych produktów. Nie będzie to jednak odpowiedzialność z tytułu rękojmi przy sprzedaży, lecz z tytułu zawartej umowy o roboty budowlane. Natomiast wykonawca sam może dochodzić roszczeń od sprzedawcy w ramach łączącej go z nim umowy sprzedaży (tyle że nie jako konsument). Pamiętajmy, że sprzedawca jest zwolniony z rękojmi, jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy sprzedaży. Udowodnienie tego spoczywa jednak na sprzedawcy. W praktyce dotyczy to takich sytuacji, w których sprzedawca zwracał uwagę kupującemu na wady lub wada była na tyle widoczna, że trudno byłoby jej nie zauważyć nawet nieprofesjonaliście. Może to dotyczyć także sytuacji, gdy towar miał obniżoną cenę właśnie z powodu jakiejś wady. Sprzedawca nie będzie też odpowiedzialny wobec konsumenta za to, że rzecz sprzedana nie ma właściwości wynikających z publicznych zapewnień, jeżeli zapewnień tych nie znał ani, oceniając rozsądnie, nie mógł znać albo nie mogły one mieć wpływu na decyzję kupującego o zawarciu umowy sprzedaży bądź gdy ich treść została sprostowana przed zawarciem umowy sprzedaży. Przykładowo jeśli producent zapewnia w wywiadzie prasowym o jakichś szczególnych właściwościach danego materiału, które nie zostały opisane na opakowaniu czy w jakiejkolwiek jego specyfikacji udostępnionej publicznie, to sprzedawca nie musi o tym wiedzieć i nie odpowiada wobec kupującego za brak tych właściwości. Oczywiście sprzedawca jest odpowiedzialny z tytułu rękojmi za wady fizyczne towaru istniejące w chwili jego wydania kupującemu lub wynikające z przyczyn tkwiących wówczas w materiale, a nie za uszkodzenia powstałe później, na przykład w wyniku użytkowania. Rękojmia - jak złożyć reklamację Przepisy prawa nie przewidują szczególnej formy reklamacji. Można to zrobić w każdy dostępny sposób: ustnie w sklepie, gdzie sprzedawca powinien wypełnić formularz zgłoszenia reklamacyjnego z opisem wad i żądań klienta; telefonicznie – takie zgłoszenie również powinno być pisemnie odnotowane przez sprzedawcę, aczkolwiek na odległość kupujący nie ma nad tym kontroli; pocztą elektroniczną; na piśmie przekazanym osobiście lub przesłanym pocztą. Każda z tych form jest dobra, aby zgłosić zauważone wady. Jednak w każdym wypadku dobrze jest zadbać o udokumentowanie reklamacji, gdyż wskazana w niej data stwierdzenia wady ma istotne znaczenie przy biegu terminu przedawnienia. W reklamacji sporządzanej samodzielnie na piśmie powinniśmy podać: rodzaj produktu i datę jego zakupu; rodzaj i opis wady; kiedy została zauważona; czego oczekujemy od sprzedawcy (naprawy, wymiany, obniżenia ceny albo czy odstępujemy od umowy); datę jej złożenia u sprzedawcy. Pismo reklamacyjne należy podpisać i dołączyć do niego dowód zakupu (kopię paragonu, faktury, zamówienia). Jeśli żądamy obniżenia ceny albo odstępujemy od umowy, powinniśmy też podać numer rachunku bankowego do zwrotu pieniędzy lub zażądać zwrotu przekazem pocztowym. Co ważne, nie należy zwlekać ze złożeniem reklamacji. Jeśli bowiem zgłosimy wadę przed upływem roku od wydania rzeczy, to przyjmuje się, że wada ta bądź jej przyczyna istniały od początku. Takie domniemanie bardzo ułatwia dochodzenie roszczeń. Złożenie reklamacji po upływie roku powoduje, że to konsument musi wykazać, że wada tkwiła w produkcie już od chwili wydania. Wzór pisma reklamacyjnego ....................... (miejscowość, data) (imię, nazwisko konsumenta) ...................... (jego adres) .......................... (nazwa przedsiębiorcy) .......................... (adres jego siedziby) Reklamacja towaru Zakupiony przeze mnie w dniu .......... towar ...................... jest wadliwy. Wada polega na ................................... Została stwierdzona w dniu ............ Na podstawie ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny żądam ........................ (wymiany towaru na nowy, nieodpłatnej naprawy towaru, obniżenia ceny towaru o kwotę .......... zł) / odstępuję od umowy i proszę o zwrot ceny towaru na konto .......... ............................. (podpis konsumenta) Rękojmia - czego możesz żądać w ramach rękojmi Konsument, który kupił wadliwą rzecz, może: zażądać jej wymiany na wolną od wad albo naprawy bądź złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo o odstąpieniu od umowy. Sprzedawca może uniknąć tego sposobu załatwienia reklamacji, jeśli niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni lub naprawi rzecz. Nie może jednak tego zrobić, gdy rzecz była już wymieniona albo naprawiona przez sprzedawcę bądź gdy mimo deklaracji nie wymienił rzeczy ani jej nie naprawił. Prawo do odstąpienia od umowy i obniżenia ceny w ramach pierwszej reklamacji jest zatem ograniczone. W razie kolejnej reklamacji tego samego produktu takie żądanie konsumenta jest już wiążące. Jeśli chodzi o żądaną wymianę albo naprawę, sprzedawca może zaproponować alternatywny sposób załatwienia reklamacji. Konsument też może zmienić propozycję sprzedawcy (naprawę na wymianę albo odwrotnie), chyba że jego wybór jest niemożliwy do wykonania albo wymagałby nadmiernych kosztów w porównaniu ze sposobem proponowanym przez sprzedawcę. Często problematyczne jest ustalenie, jak bardzo powinna być obniżona cena za wadliwy produkt. Przepisy wskazują jedynie, że powinna ona pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość rzeczy z wadą pozostaje do wartości rzeczy bez wady. Zazwyczaj obniżka ceny jest ustalana w drodze porozumienia między stronami. Ważnym ograniczeniem możliwości odstąpienia od umowy jest charakter wady. Kupujący nie może tego zrobić, jeżeli wada jest nieistotna. Nie ma żadnej prawnej definicji wady istotnej i nieistotnej. W praktyce przyjmuje się, że wada istotna to taka, która uniemożliwia korzystanie z rzeczy zgodnie z przeznaczeniem lub zgodnie z celem wskazanym w umowie. Jeżeli spośród rzeczy sprzedanych tylko niektóre są wadliwe i dają się odłączyć od rzeczy wolnych od wad (na przykład tylko część dachówek, cegieł czy płytek jest wadliwa), uprawnienie kupującego do odstąpienia od umowy ogranicza się do rzeczy wadliwych. Gdyby jednak w miejsce uszkodzonej partii towaru trzeba było dokupić nowe, różniące się na przykład kolorem, to zwrotowi powinny podlegać wszystkie rzeczy. Rękojmia - czego można żądać dodatkowo w ramach rękojmi Jeżeli rzecz wadliwa została zamontowana, kupujący może w ramach reklamacji żądać od sprzedawcy również jej demontażu i ponownego zamontowania nowej lub naprawionej rzeczy. Koszty tych czynności ponosi sprzedawca. W szczególności obejmuje to demontaż i dostarczenie rzeczy, robociznę, materiały oraz ponowne zamontowanie i ewentualne uruchomienie. Sprzedawca może jednak odmówić, jeżeli koszt demontażu i ponownego zamontowania przewyższa cenę wadliwej rzeczy przez niego sprzedanej. W takiej sytuacji konsument jest zobowiązany ponieść tę część kosztów związanych z tymi pracami, która przewyższa cenę rzeczy sprzedanej, albo może żądać od sprzedawcy zapłaty takiej części kosztów demontażu i ponownego zamontowania, która odpowiada cenie rzeczy sprzedanej. Konsument, który złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny, może też dochodzić naprawienia szkody, którą poniósł przez to, że dokonał zakupu, nie wiedząc o istnieniu wady. Odszkodowanie przysługuje nawet wtedy, gdy szkoda jest następstwem okoliczności, za które sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności. Przykładowo jeśli sprzedający dostarcza kupującemu towar prosto od producenta, uprzednio go nie sprawdzając (co jest częstą praktyką), to też odpowiada za szkody, których przyczyną są jego wady. Klient może zatem żądać zwrotu: kosztów zawarcia umowy (jak opłaty za rozmowy telefoniczne, dojazdy itp., pod warunkiem że udowodni ich wysokość), kosztów odebrania, przewozu, przechowania i ubezpieczenia rzeczy, dokonanych nakładów w takim zakresie, w jakim nie odniósł z nich korzyści (na przykład dokupił dodatkowe części do wadliwego urządzenia, z których nie może skorzystać), kosztu naprawy uszkodzeń innych elementów budynku lub jego wyposażenia (na przykład gdy na skutek zamontowania wadliwego pokrycia dachu doszło do zalania i uszkodzenia więźby dachowej, elewacji i wyposażenia budynku). Co ważne, nie ma sensu zlecanie rzeczoznawcy prywatnej ekspertyzy potwierdzającej wady (zwłaszcza gdy sprzedawca początkowo nie uznawał reklamacji), gdyż nie ma szans na odzyskanie jej kosztu. Jedynie ekspertyzy biegłych sądowych są rozliczane w zależności od wyniku procesu. Reklamacja - co dalej po złożeniu pisma reklamacyjnego Jeżeli kupujący (konsument) zażądał wymiany rzeczy lub usunięcia wady albo złożył oświadczenie o obniżeniu ceny, określając kwotę, o którą cena ma być obniżona, sprzedawca powinien ustosunkować się do reklamacji konsumenta w terminie 14 dni. Jeśli tego nie zrobi, uważa się, że żądanie to uznał za uzasadnione. Powinien wtedy spełnić żądanie kupującego bez zbędnej zwłoki, czyli: przyjąć od kupującego rzecz wadliwą, jeśli ten ją dostarczył z żądaniem wymiany albo z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy; dostarczyć w zamian rzecz wolną od wad bądź zwrócić pieniądze. Warto zwrócić uwagę, że 14-dniowy termin na ustosunkowanie się do reklamacji nie oznacza, że w tym czasie sprzedawca ma wymienić rzecz. Gdy towar został wyprodukowany na indywidualne zamówienie (na przykład okna, drzwi), to przygotowanie nowego wolnego od wad produktu może potrwać dłużej. Jednak w terminie 14 dni sprzedawca musi zadeklarować, jaki będzie sposób załatwienia reklamacji. Co do zasady obowiązek przekazania wadliwej rzeczy spoczywa na składającym reklamację: konsument powinien na koszt sprzedawcy dostarczyć towar do miejsca oznaczonego w umowie sprzedaży, a gdy takiego miejsca nie określono w umowie - do miejsca, w którym rzecz została wydana kupującemu; jeżeli ze względu na rodzaj rzeczy lub sposób jej zamontowania dostarczenie rzeczy przez kupującego byłoby nadmiernie utrudnione (są to rzeczy duże i ciężkie), kupujący obowiązany jest udostępnić rzecz sprzedawcy w miejscu, w którym się ona znajduje. Sprzedawca nie reaguje na reklamację - co robić Czasem zdarza się, że sprzedawca nie reaguje na reklamację lub zwleka z jej załatwieniem, prowadząc dodatkową korespondencję, albo nie zgłasza się po odbiór rzeczy, kiedy był do tego zobowiązany (dotyczy to w szczególności rzeczy wielkogabarytowych, dostarczanych z reguły przez sprzedającego, jak drzwi, okna, materiały budowlane). W takiej sytuacji kupujący może odesłać rzecz na koszt i niebezpieczeństwo sprzedawcy. Natomiast jeśli sprzedawca nie oddaje pieniędzy pomimo otrzymania zwrotu wadliwego towaru, jedynym sposobem na ich odzyskanie jest wystąpienie do sądu o wydanie nakazu zapłaty. Rękojmia - jak długo działa i chroni konsumenta Sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi w ciągu 2 lat od wydania rzeczy, jeśli w tym czasie zostanie stwierdzona wada fizyczna. Tylko w przypadku wad nieruchomości okres rękojmi wynosi pięć lat. W razie sprzedaży konsumentowi używanej rzeczy ruchomej odpowiedzialność sprzedawcy może zostać ograniczona, ale nie bardziej niż do roku od dnia wydania rzeczy kupującemu. Chociaż samo roszczenie o usunięcie wady lub wymianę rzeczy sprzedanej na wolną od wad przedawnia się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady, to ograniczenie to dotyczy tylko przedsiębiorców. Kiedy kupuje konsument, bieg terminu przedawnienia i tak nie może się zakończyć przed upływem 2 lat od wydania rzeczy ruchomych albo 5 lat od wydania nieruchomości. Zatem nawet gdy wada została zauważona tuż przed upływem dwóch lat od dokonania zakupu feralnego produktu, konsument ma rok – liczony od dnia stwierdzenia wady – na złożenie reklamacji bądź wystąpienie z odpowiednim roszczeniem do sądu (w razie odrzucenia reklamacji przez sprzedawcę). W powyższych terminach kupujący może też złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny z powodu wady. Jeżeli kupujący najpierw żądał wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady, bieg terminu do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny rozpoczyna się z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wymiany rzeczy lub usunięcia wady. Jeśli zatem zażądaliśmy wymiany rzeczy, a sprzedawca nie zareagował w ciągu 14 dni, to od następnego dnia mamy dwa lata na złożenie oświadczenia o odstąpieniu od umowy i wystąpienie z pozwem o zwrot pieniędzy. Rękojmia - kiedy działa dłużej Bieg terminu dochodzenia roszczeń z tytułu rękojmi ulega zawieszeniu: gdy konsument wystąpi do sądu z pozwem zawierającym jedno z roszczeń przysługujących z tytułu rękojmi, ale wówczas zawieszenie - od momentu wniesienia pozwu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania - dotyczy tylko pozostałych roszczeń. Oznacza to, że ewentualne oddalenie powództwa co do jednego roszczenia nie przekreśla możliwości wystąpienia potem z innym roszczeniem. Na przykład gdy przegramy proces o zwrot pieniędzy w związku z odstąpieniem od umowy, możemy jeszcze zażądać naprawy lub wymiany towaru. Oczywiście rzadko się to zdarza, bo prowadzenie po kolei kilku spraw jest ekonomicznie nieopłacalne. Zazwyczaj składa się jeden pozew zawierający alternatywne roszczenia (na przykład wymiana towaru lub obniżenie ceny) albo powód może zmienić roszczenie na takie, które ma większe szanse uwzględnienia; w przypadku wszczęcia postępowania mediacyjnego – co do innych roszczeń z rękojmi nieobjętych postępowaniem mediacyjnym. Zawieszenie trwa do dnia odmowy przez sąd zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem lub bezskutecznego zakończenia mediacji; w razie wykonywania przez kupującego uprawnień z gwarancji – od dnia zawiadomienia sprzedawcy o wadzie do dnia odmowy przez gwaranta wykonania obowiązków wynikających z gwarancji albo bezskutecznego upływu czasu na ich wykonanie. Okres odpowiedzialności sprzedawcy za wady produktu ulega przedłużeniu także w sytuacji, gdy sprzedawca lub producent zadeklarowali dłuższy niż dwa lata okres przydatności rzeczy do użycia (może to dotyczyć produktów tak zwanej chemii budowlanej). Rękojmia obowiązuje wówczas do upływu tego okresu. Jeżeli sprzedawca zataił wadę (wiedział o jej istnieniu i zapewnił kupującego, że towar nie ma żadnych wad), klient nie traci uprawnień z tytułu rękojmi nawet wtedy, gdy upłynęły dwa lata od wydania rzeczy. Gwarancja - czy warto mieć gwarancję Oprócz rękojmi sprzedawca lub producent może udzielić kupującemu dodatkowej ochrony gwarancyjnej. Jest to dobrowolne i następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie gwarancyjne może zostać złożone w osobnym dokumencie albo nawet w reklamie. Musi być jednak sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, a gdy rodzaj informacji na to pozwala - w powszechnie zrozumiałej formie graficznej. Jeżeli rzecz jest wprowadzana do obrotu na polski rynek, sporządza się je w języku polskim. Powinno ono zawierać podstawowe informacje potrzebne do wykonywania uprawnień z gwarancji, w szczególności: nazwę i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Polsce; czas trwania gwarancji (jeśli nie określono innego terminu, okres gwarancji wynosi dwa lata, licząc od dnia, kiedy rzecz została kupującemu wydana); terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej; uprawnienia przysługujące w razie stwierdzenia wady. Mogą to być w szczególności zwrot zapłaconej ceny, wymiana rzeczy bądź jej naprawa oraz zapewnienie innych usług. W razie wątpliwości przyjmuje się, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy albo do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawnią się przed datą określoną w gwarancji; termin załatwienia reklamacji – jeśli go nie określono, gwarant powinien wykonać swoje obowiązki niezwłocznie, ale nie później niż w terminie czternastu dni, licząc od dnia dostarczenia rzeczy; stwierdzenie, że gwarancja nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z przepisów o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej. Uprawniony z gwarancji może żądać od gwaranta wydania oświadczenia gwarancyjnego na piśmie lub innym trwałym nośniku (czyli przekazania dokumentu gwarancyjnego). Przy wydaniu towaru sprzedawca powinien sprawdzić, czy oznaczenia znajdujące się na nim zgadzają się z danymi zawartymi w dokumencie gwarancyjnym oraz czy plomby albo inne umieszczone na towarze zabezpieczenia są we właściwym stanie. Jeżeli w gwarancji inaczej nie zastrzeżono, odpowiedzialność z tytułu gwarancji obejmuje tylko wady powstałe z przyczyn tkwiących w sprzedanej rzeczy. Jak korzystać z gwarancji Składanie reklamacji w ramach gwarancji wygląda podobnie jak przy rękojmi. Nabywca wadliwej rzeczy powinien dostarczyć ją na koszt gwaranta do miejsca wskazanego w gwarancji lub do miejsca, w którym rzecz została wydana przy udzieleniu gwarancji. Ta zasada nie obowiązuje, gdy z okoliczności (na przykład dużych wymiarów rzeczy bądź jej wbudowania) wynika, iż wada powinna być usunięta w miejscu położenia (zamontowania) rzeczy w chwili ujawnienia się wady. Jeżeli w ramach gwarancji gwarant wymienił wadliwy towar albo dokonał istotnych napraw rzeczy objętej gwarancją, termin gwarancji biegnie na nowo od chwili dostarczenia rzeczy wolnej od wad lub zwrócenia rzeczy naprawionej. Jeśli jednak została wymieniona/naprawiona jedynie samodzielna część danej rzeczy, to termin gwarancji biegnie od nowa tylko dla tej części. W innych wypadkach termin gwarancji ulega przedłużeniu o czas, w ciągu którego wskutek wady rzeczy objętej gwarancją uprawniony do gwarancji nie mógł z tej rzeczy korzystać. Kiedy materiał budowlany jest wadliwy Według przepisów Kodeksu cywilnego wada fizyczna rzeczy sprzedanej polega na jej niezgodności z umową. O wadzie w szczególności możemy mówić, gdy produkt: nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel oznaczony w umowie albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia (na przykład pustaki nie mają odpowiedniej wytrzymałości); nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając próbkę bądź wzór (na przykład pokrycie dachowe ma inny kolor niż wybrane ze wzornika). Jeżeli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy traktuje się publiczne zapewnienia producenta zamieszczone na przykład w reklamie produktu; nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia (na przykład rury nie nadają się do zastosowania w systemie wentylacji według projektu przedstawionego sprzedawcy); została kupującemu wydana w stanie niezupełnym (brakuje jakichś elementów); została nieprawidłowo zamontowana i uruchomiona, a czynności te zostały wykonane przez sprzedawcę lub osobę trzecią, za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność, albo przez kupującego, który postąpił według instrukcji otrzymanej od sprzedawcy. Podstawa prawna: Kodeks cywilny ustawa z 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta ( DzU z 2017 r. poz. 683) Do końca czerwca właściciele i zarządcy nieruchomości muszą złożyć deklarację dotyczącą źródeł ogrzewania. Obowiązek ten został wprowadzony 1 lipca 2021 roku. Oznacza to, że właściciele nieruchomości, których źródła ogrzewania zostały zainstalowane przed tym terminem na złożenie deklaracji w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków mają czas do 30 czerwca 2022 roku. Z kolei w przypadku nowych źródeł ciepła należy złożyć taką deklarację w terminie 14 dni od daty uruchomienia instalacji. Jak złożyć deklarację? Deklarację można złożyć elektronicznie za pośrednictwem lub w wersji papierowej w urzędzie gminy. Dodano: Mieszkam w wynajmowanym mieszkaniu. Właśnie przyszło rozliczenie za ogrzewanie, jest zwrot. Na dniach będę się wyprowadzać, ponieważ znalazłam inne mieszkanie. Czy właściciel mieszkania powinien mi oddać ten zwrot w gotówce, czy mi to przepada? A jak to wygląda ze spółdzielnią, czy oni tylko odliczają zwrot od czynszu, czy mogą również oddać w formie gotówki? Nigdy się nad tym nie zastanawiałam, bo odliczali mi od czynszu, a że się będę wyprowadzać, to nie wiem jak to ugryźć. Dziękuję za odpowiedź Ewa ODPOWIEDZ Chcesz odpowiedzieć jako ekspert? ZALOGUJ SIĘ

reklamacja dotyczaca rozliczenia za ogrzewanie